Dronten - Lelystad - Zeewolde

image image image image image
Met elkaar onderweg in een gemeenschappelijkheid van vrijzinnig geloven
Activiteiten voor jong en oud
Een geestelijk onderdak voor eigentijds geloven
Onze wortels liggen in het christendom, maar onze geloofsbeleving is daar niet afhankelijk van
Ervaar de vrijheid van geloven in vrijzinnig Flevoland
* * * * *
maandag 18 januari , 2021

Terugblik

Terugblik Preek van de Leek Zeewolde

Zondag 22 november zijn Joris van Casteren en zijn vriendin Sara Gabalawi aanwezig in Open Haven voor de Preek van de Leek in Zeewolde. Voorganger Anja van de Poppe heeft deze middag met Joris voorbereid en leidt het geheel in. Joris vertelt vandaag over zijn werk bij “De Eenzame Uitvaart” en Sara speelt op de cello.
Joris start zijn Preek van de Leek met het verhaal over Meneer van W., een onbekende overledene. Het is een nauwkeurig beschreven verhaal n.a.v. materiaal dat in zijn huis is gevonden. Deze verhalen, die Joris maakt, worden in de Volkrant gepubliceerd. Meneer van W. had veel zaken minutieus beschreven. Joris maakte daarvan een persoonlijk verhaal. Joris doet altijd eerst onderzoek en  verplaatst zich in de persoon, hij gaat op zoek naar wie de persoon was, hij stelt het verhaal samen uit verhalen, bezittingen, muziek en andere mogelijke aanwijzingen. 
 
 
 
Joris vertelt verder over zijn jeugd in Lelystad. Hoe hij is opgegroeid en hoe hij vooral eenzaamheid ervaren heeft tussen de opgroeiende jeugd van de tijd, die hij daar doorbracht toen hij jong was. Hij voelde zich bijzonder, een uitzondering, tussen de andere jongeren van Lelystad. Hij was geïnteresseerd in het geschreven woord en ging als afleiding vooral poëzie lezen. Dát was ook héél bijzonder in vergelijking met zijn leeftijdgenoten en daardoor voelde hij nog meer eenzaamheid. Dit was opvallend. Én Joris was ook nogal geïnteresseerd in de dood. Dood en Eenzaamheid.
Toen ik in 2018 een periode in Brussel doorbracht voor studie en o.a. werkte aan het boek “Moeders Lichaam”, vertelt hij, voelde ik mij op een gegeven moment ook vreselijk eenzaam. Het boek gaat over Jaap, die zijn moeder na haar dood 3 jaar in zijn huis bewaart. Joris probeert in het boek door de ogen van Jaap te kijken, de eenzaamheid te ervaren. Die eenzaamheid overvleugelde Joris zelf ook, toen hij vastliep met het verhaal. In die tijd ontmoet hij Sara, zijn vriendin met wie hij samen hier is vandaag.
 
 
 
Frank Starik, van de stichting “De Eenzame Uitvaart”, overlijdt vlak voor de zomer van 2018. Het was de uitdrukkelijke wens van Frank, dat Joris zijn opvolger zou zijn en na enige aarzeling gaat Joris dit doen. De stichting werkt in Amsterdam. Deze stad kent de meeste eenzame sterfgevallen. Van de 5000 per jaar, zijn er gemiddeld 500 onbekende personen en daarvan verzorgt Joris gemiddeld 15 Eenzame Uitvaarten per jaar. Hij gaat altijd mee naar de omgeving/woning om onderzoek te doen, spullen te verzamelen, die een leven kunnen weergeven. Het verhaal dient als afsluiting van een leven en te gebruiken bij de uitvaart, er wordt een dichter gevraagd om een gedicht te maken, muziek gekozen om zo een waardige en betekenisvolle uitvaart te verzorgen.
Meer over “De Eenzame Uitvaart” is te vinden op internet, evenals de verhalen over …… van Joris, die regelmatig in de Volkskrant verschijnen, allen zijn digitaal te vinden. 
Met de toevoeging van 3x een mooi cello-spel van Sara en de uitleg van het prachtige bloemstuk van Ria Kikkert voor Joris en Sara, besluiten we deze mooie middag.
Joris stuurt ons naar huis met de zegenwoorden uit een gedicht van Ryszard Kapuszinski: 
“Ik wens jullie toe, dat je nooit ophoudt je te verbazen”.

Yvon Vulperhorst
 

WEEK 15: DROMEN

Week 15: Dromen
door Jacques Timmers


Het wordt steeds waarschijnlijker dat we als leden en vrienden van de VGF niet eerder bij elkaar
kunnen komen dan op de Buitendag, op 30 augustus, nog wel in dit jaar. In Lelystad. Het
afdelingsbestuur heeft een mooie locatie gevonden. Waardoor het echt een “Buitendag” kan
worden.
Het is alsof ik nog een klein kind ben dat al weken naar zijn verjaardag toeleeft, ervan begint te
dromen hoe mooi dat allemaal zal zijn. Met alle familie en vriendjes, cadeautjes, met drank en snoep
en taart. Nachten niet kunnen slapen van de spanning. En ik hoor om me heen vergelijkbare
geluiden: konden we elkaar eindelijk maar weer eens zien en spreken en ervaren hoe het met een
ieder gaat.

In mijn dromen heb ik al een paar keer gezien hoe die Buitendag er uit zal zien.
Boukje zegt die ochtend: “Kom, we gaan lekker vroeg, want ik moet wat spullen uitladen, ik wil dicht
bij de ingang staan met de auto”. GEEN PARKEERPLAATS MEER TE VINDEN. OM HALF TIEN!! In allerijl
zijn vier verkeersregelaars opgetrommeld om het vrijzinnige verkeer nog enigszins in goede banen te
leiden. Het is dringen bij de ingang. Gelukkig geldt de 1,5 meter regel niet meer! Mensen vliegen
elkaar om de hals, maanden van onthouding worden eruit geknuffeld. Dat mag allemaal weer,
gelukkig maar. We voelen ons net koeien, in het voorjaar voor het eerst in de wei.

Veel leden en vrienden praten bij. De bijeenkomst begint bijna een half uur te laat, men laat elkaar
niet los. Met grote moeite weet voorzitter Wim de Lange van afdeling Lelystad, de gastheer van
vandaag, de gemoederen te bedaren. “Kom op jongens, nu even genoeg”. Na nog twee vrolijke
uitroepen “ORDER, ORDER” krijgt hij de Flevolandse vrijzinnigen stil voor zijn ontroerend welkom.
Geëmotioneerd kijkt hij terug op de afgelopen maanden, waarin het coronavirus rond tierde. We
voelden ons opgesloten, alleen, zelfs eenzaam en soms een beetje bang. Maar dan was daar altijd
weer elke week een teken van leven, een herderlijk schrijven van onze voorganger of algemeen
voorzitter. “Maar ja”, zo zegt Wim, “dat kon niet tippen aan de echte ontmoetingen, zoals we die
vandaag voor het eerst sinds lange tijd weer mogen ervaren”. Menigeen pinkt een traantje weg,
geeft elkaar een knipoog of, uit gewoonte, een elleboogstoot. “Dat moest nu verboden worden”
bromt Wim. Dan geeft hij het woord aan Anja van de Poppe.

Net op datzelfde moment maakt zich een lichte paniek meester van de rest van het ijverige
afdelingsbestuur. Sigita heeft het aantal aanwezigen geteld: 109. Opgegeven hebben zich 71
deelnemers. “Typisch weer VGF, niet opgeven, wel komen”, moppert zij. Eigenlijk zijn we met teveel
mensen, allemaal verklaarbaar, maar toch. Daarom was het ook zo onverwacht druk bij de ingang en
moesten sommigen blijven staan tijdens het welkom van Wim. Gelukkig kan er nog snel extra drank
en eten worden ingeslagen door de locatie-eigenaar, maar dat was weer kantje boord.

Anja houdt een gloedvol betoog over wat ons als samenleving en geloofsgemeenschap de afgelopen
maanden is overkomen. En wat voor lessen we daaruit kunnen trekken. Het geloof, of spiritualiteit,
kunnen in zo’n situatie veel vertroosting en houvast bieden. En hadden we elkaar. Meer verklap ik
niet uit respect voor Anja. Maar aan het einde van haar met muziek en beelden gelardeerde betoog,
wat we ademloos volgen, ontvangt zij een lang en warm applaus: eindelijk hebben we Anja weer life
mee kunnen maken, zoals we gewend waren. Terug naar vroeger, zoals het was. Of?

Traditioneel is het einde van de ochtend ingeruimd voor een aantal werkgroepen met diverse
activiteiten, ook dit keer. Maar voor liederen zingen, Bijbelteksten raden, voor de vuist weg preken
en dat soort zaken is nu weinig belangstelling. Men wandelt in groepjes over het zonnige terrein,
praat bij en is gelukkig er weer bij te kunnen zijn. Spontaan klinkt ergens in het struweel gezang,
waarop een ander groepje vrolijk begint te dansen. 
En men verlangt naar de lunch, er blijkt alsnog genoeg voor iedereen te zijn. Attent heeft het
afdelingsbestuur gezorgd voor wat flessen prosecco om het weerzien op prettige wijze te vieren.
Daar leren we de echte VGF-ers kennen, nu is er weer te weinig van deze begerenswaardige
alcoholische versnapering. Menigeen kijkt, zo blijkt ook later, te diep in het glaasje. Zoiets is nog
nooit vertoond, althans niet in een bijeenkomst van de VGF. Geruchten over drankgebruik door VGF-
leden bij andere gelegenheden worden lachend de kop ingedrukt.

En dan moet, ter dekking van de kosten, de veiling nog komen. Die is al lang vantevoren
aangekondigd, er is dus tijd genoeg geweest om allerlei prullaria, kostbaarheden en diensten te
verzamelen, op te knappen en aan te bieden. 
Het kost de veilingmeester de grootste moeite om de aanwezigen (iedereen is gebleven) na de lunch
stil te krijgen. Hij herhaalt de truc van Wim: “ORDER, ORDER”. Dat helpt enigszins, al blijft het een
jolige bende (naderhand wordt gefluisterd dat hij zelf ook nogal, nou ja, je begrijpt het wel….).
Gelfske heeft een luide bel meegenomen, die vermoedde al wat er te gebeuren stond.
Het blijkt nu een slimme zet te zijn geweest om prosecco te schenken. Menigeen is gul, strijdlustig en
gespitst om het een en ander te bemachtigen. Diverse overheerlijke drie- en viergangendiners zijn in
de aanbieding, de bieders buitelen over elkaar heen. Penningmeester Johan Holtmaat kan het
nauwelijks bijhouden. Tuinen worden voor honderden euro’s opgeknapt, auto’s gewassen. Oerlelijke
schilderijen, die op eerdere veilingen onverkocht bleven, krijgen nu letterlijk een schoonheidsprijs.
De veilingmeester is aan het eind zijn stem kwijt en kan dan ook nauwelijks bekend maken wat de
opbrengst van de veiling is. Johan biedt uitkomst. Maar ook dit geweldige bedrag houd ik nog voor
me, dit moet ook een verrassing blijven.
En zo eindigt een gedenkwaardige Buitendag, de start van een nieuw kerkelijk seizoen 2020 - 2021.
Men kijkt uit naar de Algemene Ledenvergadering in november om elkaar weer massaal te kunnen
zien. Opnieuw over de grenzen van de afdelingen heen.
Droom of echt, wie zal het zeggen? En tot dat moment: hou vol, respecteer 1,5 m, volg het RIVM.

   

Terugblik kerstvieringen 'Tijd van dromen'

Op kerstavond stonden we stil bij kerstperiode aan de hand van het thema 'Tijd van dromen'. Onze voorgangster Anja van de Poppe gebruikte hiervoor verschillende invalshoeken.

Dromen zoals in de bijbel zijn beschreven maar ook het gebruik van 'dromenvangers' door de Indianen. Ook werden verschillende leden van onze gemeenschap gevraagd naar hun dromen en hoe deze werkelijkheid zouden kunnen worden.In zowel Dronten als Lelystad werden de vieringen gehouden waarbij ook onze leden en gasten uit Zeewolde konden aanschuiven.

We kunnen terugkijken op sfeervolle en inspirerende kerstvieringen waarbij we samen 'tijd van dromen' konden beleven.

Een impressie in beeld van de vieringen in Dronten (kerkcentrum Open Haven) en Lelystad (Posa), is hier te vinden.

 

 

   

Terugblik buitendag Meeuwenhoeve Lelystad

Op 6 september hebben 58 leden van de gehele VGF deelgenomen aan de Buitendag.
Het was een stralende dag, af en toe maar een buitje. De Meeuwenhoeve had haar grootste zaal, waar normaal gesproken 200 man in kunnen, voor ons in orde gemaakt. De apparatuur deed het, de koffie met lekkers was in orde en we konden op gepaste afstand van elkaar zitten.
 

 
Er was een kort programma en we hebben afgesloten met een borreltje en borrelhapjes. Het was heel verdrietig dat Anja zelf er niet bij kon zijn, zij was grieperig en durfde het risico niet te lopen en heeft zich laten testen op Corona. Ondertussen weten we dat ze gelukkig negatief is getest maar wel last heeft van een “gewone” griep.
Haar onderdeel werd overgenomen door Boukje Timmers en Aderieke Karst. Gezien Leentvaar, de nieuwe voorzitter van afdeling Lelystad, was lady-speaker en hield het verloop van het programma in de gaten. De overledenen van de afgelopen periode zijn herdacht en we hebben naar prachtig pianospel van Harry Kaptein geluisterd die “River flows in you” ten gehore bracht.
Het thema van Anja was  veelkleurigheid, mede ontleend aan de regenboog die het nieuwe programmaboekje siert. De ervaringen van onze leden t.a.v. de Corona tijd waren ook veelkleurig. Samenvattend kun je concluderen dat, ondanks het donkere randje aan de Coronatijd, men over het algemeen toch ook veel positiefs heeft weten te halen uit deze periode. De veerkracht van onze leden is groot! Verder zat er ook een duidelijke boodschap in de bijdrage van Anja. Vrede voor iedereen en de wereld om je heen en neem voor de uitvoering daarvan ook altijd je eigen verantwoordelijkheid.
Het programma in de zaal werd afgesloten door Wim de Lange die een duidelijke presentatie hield over de nieuwe website in wording. Er waren wat vragen over en die zijn allemaal beantwoord of worden meegenomen in het verdere proces.
Tot slot was er de borrel met borrelhapjes. Velen bleven rondom de bar gezellig door- en bijpraten, velen gingen ook naar buiten waar het goed toeven was onder de overkapping. Iedereen kreeg nog een tuinfakkel mee voor thuis met op het kaartje: “Houd het vuurtje brandend”.
Een boodschap waar iedereen heel positief op reageerde.
 
 
Voor een uitgebreide fotocollage klik je hier
 
 

Boukje Timmers
   

Zonovergoten Buitendag 2019!

Afgelopen zondag, 25 augustus vond de traditionele Buitendag van onze VGF plaats. Op het terrein van het MEC (Mechanisch ErfgoedCentrum) in Dronten, werden ruim 80 belangstellenden ontvangen!

Na een inspirerende inleiding van onze voorganger Anja van de Poppe en een motiverende uitleg over het nieuwe collectedoel voor de stichting 'Hope', kon men een tweetal activiteiten ondernemen.

-Een rondleiding door het MEC onder leiding van deskundige gidsen

-Een puzzelspeurtocht waarbij men aan de hand van foto's van oude werktuigen vragen diende te beantwoorden over het doel en nut van deze werktuigen.

 

 

Mede door het fantastisch mooie zomerweer, de enthousiaste medewerking van de vrijwilligers van het MEC, maar bovenal alle aanwezige VGF-leden en -vrienden, is deze Buitendag zeer geslaagd te noemen.

 

 

Een impressie van deze dag is terug te vinden in het foto-archief of door hier te klikken.

 

   

Pagina 1 van 5

Vind direct wat u zoekt